We houden vast aan de verkeerde criteria voor succes

Waarom zijn er nog zoveel mensen die hun passie maar niet kunnen vinden en het gevoel hebben dat ze niet gelukkig of niet succesvol zijn? Het antwoord is simpeler dan je denkt.

We houden namelijk vast aan de verkeerde criteria van succes.

We houden namelijk nog steeds vast aan een systeem uit de industriële revolutie. En niet alleen is dit systeem erg ouderwets en niet met de tijd meegegroeid, het is ook nog eens een systeem die gewoonweg niet klopt.

Maar we zijn het systeem wel gaan geloven. En juist daar zit het gevaar. We zijn gaan geloven in een systeem dat niet waar is. En daardoor zijn we er verward en ongelukkig door geworden.

Adam Smit, de grondlegger van de industriële revolutie, ging er namelijk van uit dat de mens van nature lui is en dat je ze alleen kunt laten werken door ze een financiële beloning te geven. En zo begonnen veel bedrijven in te zetten op efficiency en beloning en is het grootste deel van onze maatschappij hieraan gewend geraakt.

Maar dat systeem blijkt helemaal niet te werken. Of hooguit heel tijdelijk. En dat komt omdat de onderliggende overtuiging niet klopt. Mensen zijn namelijk van nature helemaal niet lui. Ja, we hebben geld nodig om te overleven. En natuurlijk is het fijn om dingen te kunnen kopen om je leven leuker te maken. Maar het is niet onze eerste drijfveer om daar alleen maar voor te werken. Nee we werken voor méér dan alleen geld.

Teamwork, fijne samenwerking en zingeving, wegen voor de meesten van ons zwaarder dan het salaris. We willen invloed op ons werk, we willen werk doen dat verschil maakt, dat betekenis heeft. Respect van collega’s, waardering krijgen, plezier hebben, en werken vanuit onze passie. Het gevoel hebben dat we nuttig zijn. Dát…is wat we willen.

Dus niet de hoeveelheid geld, status of bezit is belangrijk voor ons. Nee, het is de mate waarin je in staat bent om iets toe te voegen voor anderen. Iets te brengen in deze wereld.

En toch zijn we als maatschappij gaan geloven dat de hoeveelheid geld, status of bezit bepaalt of je succesvol bent. En daardoor doen we dingen die we niet leuk vinden en houden we vast aan dingen die ons geen goed doen.

Pshycholoog Barry Schwartz schreef in zijn boek over het belang van intrinsieke motivatie op de werkvloer dat ‘90 procent van de volwassenen de helft van hun wakkere leven besteedt aan dingen die ze liever niet doen op plaatsen waar ze liever niet zijn.’ Heftig toch?

We hebben een verkeerde invulling hebben gegeven aan de term ‘succes’. Succes is niet geld, status of bezit. Dat is wat het ego wilt, maar dat is niet wat het hart wilt.

Nee, succes is ‘ben je geworden wie je bent’, ben je trots op wat je doet, leef je vanuit je passie, en geef je betekenis aan je leven.

Het klinkt zo makkelijk, maar juist dáár zit het probleem. Want geld en status kun je zien van buitenaf. Dat is tastbaar. Passie moet je voelen en komt van binnenuit. Het is een energie en daarmee ongrijpbaar. En we hebben dat gevoel verloren. We zijn hoofdmensen geworden.

En dat ligt niet aan jou. Dat is ook iets wat we geleerd hebben. We hebben geleerd om meer vanuit ons hoofd te werken dan vanuit ons gevoel. Kijk maar naar de vakken die we op school krijgen. Wiskunde, economie, scheikunde, aardrijkskunde. Dat zijn ‘hoofd’vakken die op een ‘hoofd’ manier worden overhoord.

Zoals Ken Robinson al zo mooi zei in de meest bekeken TED talk ooit, ‘het doel van het scholensysteem is eigenlijk om ons op te leiden tot academici’. Kijk zelf maar; je wordt getoetst op je kennis, je krijgt overhoringen van wat je weet, en je wordt afgerekend op de dingen die je niet kunt. Maar er wordt nooit gevraagd; ‘goh wat is jouw droom, waar ben je goed in, en hoe kunnen welke vakken je daarbij helpen?’

En weet je het nog niet helemaal? Prima, dan mag je verschillende dingen gaan proberen en gewoon zelf kiezen wat je het meeste ligt. En daar heb je geen 4-6 jaar voor nodig zoals het scholensysteem momenteel is ingericht. Nee, geloof me, na 1 minuut weet je al of je iets leuk vindt en of het je ligt. En naast de bestaande vakken, zijn er nog honderd andere dingen waar mensen zich mogelijk geïnteresseerd voor zouden kunnen voelen.

Dus ok. Je leert het niet op school. Dus wat doe je dan als je het niet op school leert om te dromen en te leren vertrouwen op je gevoel? Om erachter te komen wat je nu écht leuk vindt?

Je gaat boeken lezen, presentaties bijwonen, testen doen.

Maar elke keer als je weer een boek uit hebt, als je weer wegloopt na een presentatie, of als je naar de uitslag van een test kijkt, denk je ‘Ja, klopt helemaal wat hier staat en wat je zegt. Maar wat kan ik hier nu mee?’ Hoe kom ik nu concreet achter mijn passie en wat mij gelukkig maakt??

Het blijft allemaal veel te vaag en te hoog-over. En dat is omdat we hopen dat het antwoord ons gegeven wordt.

Maar passie is wie je bent, wat je leuk én belangrijk vindt, waar je voor leeft. En waar je van kúnt leven. Want anders is het gewoon een hobby.

Het antwoord op de vraag ‘wat is mijn passie? ligt dus altijd binnenin. Het antwoord ligt niet buiten ons, en het antwoord ligt niet voor ons. Het antwoord zit al in ons en het antwoord vindt je als je achterom kijkt.

Dit doet het me denken aan een mooi verhaaltje van drie goden die de aarde creëerden.

Ze zochten een plek voor de bomen, de planten, de dieren, de oceanen, landschappen en de mens. Daar waren ze het allemaal snel over eens. Maar ze hadden nog één ding over waar ze het niet gelijk over eens waren. Waar zouden ze alle antwoorden op de belangrijkste vragen van het leven neerzetten?

Ze wilden het de mens niet te makkelijk maken. “Ver weg op een andere planeet”, zei de ene God. “Nee, diep in de oceaan!”, zei de andere God. “Nee, jullie maken het ze nog veel te makkelijk”, zei de derde en meest wijze God. “Stop de antwoorden op al hun vragen diep in hunzelf. Daar zoeken ze toch nooit”….

Shares

Wil je weten of je momenteel op de juiste plek zit?

Doe de test en kom er in slechts 5 minuten achter of je wel of niet het juiste werk doet en waar dat precies aan ligt.

Pin It on Pinterest